Hoe NLP mij genas van postnatale depressie

Ik was zo opgewonden toen ik de komst van mijn eerste kind aan het plannen was. Maar toen mijn baby arriveerde, was het contrast met hoe ik me voelde voor en na de geboorte grimmig.

Ik begon me hopeloos te voelen en huilde ongecontroleerd. Ik leed aan postnatale depressie (PND), maar ik wist niet eens dat het probleem bij mij lag – ik probeerde alleen maar te doen alsof het niet echt was. Vóór de geboorte was ik een beetje ongerust geweest, omdat ik me bewust was dat ik een aantal denkgeestproblemen had – niet dat ik zelfs echt wist wat ‘mindset-kwesties’ op dat moment waren. Ik ging naar de dokter tijdens mijn zwangerschap omdat ik enigszins bezorgd was dat het erger zou kunnen worden toen mijn baby arriveerde.

Ik heb dit niet aan mijn verloofde verteld, omdat ik niet echt wist wat ik tegen hem moest zeggen. Ik wist gewoon dat ik met een dokter sprak voordat er iets gebeurde dat belangrijk was. De dokter vertelde me dat ik een obsessieve compulsieve stoornis (OCS) had – herhalende gedachten die je niet wilt bedenken. In mijn geval gingen de gedachten over zelfbeschadiging, hoewel ik mezelf nooit echt heb beschadigd of begrepen waarom de gedachten er waren. In die tijd vertelde ze me dat OCD voor altijd bij je blijft, maar dat is niet waar. Dat was vijf jaar geleden en de gedachten gingen helemaal over toen ik Neuro Linguïstisch Programmeren (NLP) en hypnotherapie tegenkwam.

Ik begon een privéblog te schrijven, denkend dat het schrijven van mijn gedachten en gevoelens mij kan helpen. Het was echt zo, ik had toen nog geen idee van journaling en slechts een beetje kennis over persoonlijke ontwikkeling. Blogbericht november 2014: ‘Terwijl ik met mijn hoofd op de borst van [mijn man] lig, voel ik vrede. Ik hoor de langzame beweging van de 8am zondagse auto’s voorbijrijden. De klok tikt. De stilte van het stille huis. Zijn borst zwaait als hij opkomt en valt en het bonzen van zijn kloppende hart. Ik voel zijn adem op mijn gezicht vallen. Als ik goed genoeg nadenk, kan ik horen hoe stil het moet zijn voor mijn ongeboren baby, verborgen in mij. Ik wil nooit verhuizen van waar ik nu ben.

Ik ben verliefd, alsof ik nog nooit eerder ben geweest en het is nog niet aangekomen. Iedereen lijkt te denken dat als ze een paar uur niets van me hebben gehoord, er een baby zal zijn … nu weet ik dat ik er nog nooit een heb gehad, maar ik ben er zeker van dat het nog veel langer zal duren dan een paar uur. Ik blijf pijnen krijgen en denk dat het het misschien is, ik heb misschien gewoon veel geluk en ben een van die gezegende vrouwen die ‘de perfecte ervaring’ hebben ppffttt … piss off..yeh right! Nou, dat zullen we snel ontdekken! ‘